یک مطلب زیبا از دکتر شریعتی

اگر قادر نيستي خود را بالا ببري همانند سيب باش تا با افتادنت انديشه‌اي را بالا ببري اكنون تو با مرگ رفته اي و من اينجا تنها به اين اميد دم ميزنم كه با هر نفس گامي به تو نزديك تر ميشوم . اين زندگي من است اما چه رنجي است لذت ها را تنها بردن و...

بقیه این متن بسیار زیبا را یا کلیک بر روی ادامه مطلب مطالعه بفرمایید

ادامه نوشته

آرزوهای پروین

ای خوشا مستانه سر در پای دلبر داشتن

دل تهی از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن

 

نزد شاهین محبت بی پر و بال آمدن

پیش باز عشق آئین کبوتر داشتن

 

سوختن بگداختن چون شمع و بزم افروختن

تن بیاد روی جانان اندر آذر داشتن

 

اشک را چون لعل پروردن بخوناب جگر

دیده را سوداگر یاقوت احمر داشتن

 

هر کجا نور است چون پروانه خود را باختن

هر کجا نار است خود را چون سمندر داشتن

 

آب حیوان یافتن بیرنج در ظلمات دل

زان همی نوشیدن و یاد سکندر داشتن

 

از برای سود، در دریای بی پایان علم

عقل را مانند غواصان، شناور داشتن

 

گوشوار حکمت اندر گوش جان آویختن

چشم دل را با چراغ جان منور داشتن

 

در گلستان هنر چون نخل بودن بارور

عار از ناچیزی سرو و صنوبر داشتن

 

از مس دل ساختن با دست دانش زر ناب

علم و جان را کیمیا و کیمیاگر داشتن

 

     همچو مور اندر ره همت همی پا کوفتن                چون مگس همواره دست شوق بر سر داشتن

امضا: پروین اعتصامی

دانلود شعر “یار قاصدی” با صدای استاد شهریار

دانلود شعر ترکی “یار قاصدی” با صدای استاد شهریار

یار قاصدی

ســـن ياريمين قاصدي سـن     ايلش ســنه چــــاي دئميشم

خـــياليني گــــوندريب ديــــر     بسكي من آخ ، واي دئميشم

آخ گئجه لَـــر ياتمـــــاميشام    مــن سنه لاي ، لاي دئميشم

ســـن ياتالــي ، مـن گوزومه    اولـــدوزلاري ســـاي دئميشم

هــر كـــس سنه اولدوز دييه     اوزوم ســــــــــنه آي دئميشم

سننن ســـورا ، حــــياته من    شـيرين دئسه ، زاي دئميشم

هــر گوزلدن بيــر گـــول آليب    ســن گـــوزه له پاي دئميشم

سنين گـــون تــك باتماغيوي    آي بـــاتـــانـــا تــــاي دئميشم

اينــدي يــايــا قــــيش دئييرم    ســـابق قيشا ، ياي دئميشم

گــاه تــوييوي ياده ســــاليب     من ده لي ، ناي ناي دئميشم

ســونــــرا گئنه ياســه باتيب     اغــــلاري هاي هاي دئميشم

عمـــره ســورن من قره گون    آخ دئــمــيشم ، واي دئميشم

لینک دانلود در ادامه مطلب …
ادامه نوشته

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

سوز
دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند
عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش
که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند
ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند
هر آن که خدمت جام جهان نما بکند
طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک
چو درد در تو نبیند که را دوا بکند
تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار
که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند
ز بخت خفته ملولم بود که بیداری
به وقت فاتحه صبح یک دعا بکند
بسوخت حافظ و بویی به زلف یار نبرد
مگر دلالت این دولتش صبا بکند

دو واسوخت از وحشي بافقي:

دوستان گرامی با عرض پوزش برخی از آدرس های ورودی به سایت توسط گوگل ban شده اند و دلیل پایین آمدن آمار سایت نیز همین امر می باشد که بزودی این مشکل برطرف خواهد شد.لطفاً برای ورود به سایت حتماً از آدرس www.suz.ir استفاده نمائید.
در این مطلب هم می توانید دو واسوخت زیبا از وحشی بافقی را مطالعه نمائید.

دومین شعر در ادامه مطلب...



دوستان شرح پريشاني من گوش کنيد             داستان غم پنهاني من گوش کنيد

قصه ي بي سر و ساماني من گوش کنيد          گفت و گوي من و حيراني من گوش کنيد

شرح اين آتش جانسوز نگفتن تا کي؟

سوختم سوختم اين راز نگفتن تا کي؟

 

روزگاري من و دل ساکن کويي بوديم                      ساکن کوي بت عربده جويي بوديم

عقل و دين باخته ديوانه ي رويي بوديم                    بسته ي سلسله ي سلسله مويي بوديم

کس در آن سلسله غير از من و دل بند نبود

يک گرفتار از اين جمله که هستند نبود

نرگس غمزه زنش اين همه بيمار نداشت                 سنبل پر شکنش هيچ گرفتار نداشت

اين همه مشتري و گرمي بازار نداشت                  يوسفي بود ولي هيچ خريدار نداشت

اول آن کس که خريدار شدش من بودم

باعث گرمي بازار شدش من بودم

عشق من شد سبب خوبي و رعنايي او                     داد رسوايي من شهرت زيبايي او

بس که دادم همه جا شرح دلارايي او                     شهر پر گشت ز غوغاي تماشايي او

اين زمان عاشق سرگشته فراوان دارد

کي سر برگ من بي سر وسامان دارد

چاره اينست و ندارم به از اين راي دگر                  که دهم جاي دگر ؛ دل به دلاراي دگر

چشم خود فرش کنم زير کف پاي دگر                   بر کف پاي دگر بوسه زنم جاي دگر

بعد از اين راي من اينست و همين خواهد بود

من بر اين هستم و البته چنين خواهد بود

پيش او يار نو و يار کهن هر دو يکي ست     حرمت مدعي و حرمت من هر دو يکي ست

قول زاغ وغزل مرغ چمن هر دو يکي ست     نغمه ي بلبل و غوغاي زغن هر دو يکي ست

اين ندانسته که قدر همه يکسان نبود

زاغ را مرتبه ي مرغ خوش الحال نبود

چون چنين است پي کار دگر باشم به                    چند روزي پي دلدار دگر باشم به

عندليب گل رخسار دگر باشم به                   مرغ خوش نغمه ي گلزار دگر باشم به

نوگلي کو که شوم بلبل دستان سازش

سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

آنکه بر جانم از و دمبدم آزاري هست              مي توان يافت که بر دل ز منش باري هست

از من و بندگي من اگرش عاري هست                 بفروشد که به هر گوشه خريداري هست

به وفا داري من نيست در اين شهر کسي

بنده اي همچو مرا هست خريدار بسي

مدتي در ره عشق تو دويديم بس است                    راه صد باديه ي درد بريديم بس است

قدم از راه طلب باز کشيديم بس است                      اول و آخر اين مرحله ديديم بس است

بعد از اين ما و سر کوي دلاراي دگر

با غزالي و غزلخواني و غوغاي دگر

تو مپندار که مهر از دل محزون نرود                    آتش عشق به جان افتد و بيرون نرود

وين محبت به صد افسانه و افسون نرود             چه گمان غلطست اين؟ برود؛ چون نرود

چند کس از تو و ياران تو آزرده شود

دوزخ از سردي اين طايفه افسرده شود

گر چه از خاطر وحشي هوس روي تو رفت            وز دلش آرزوي قامت دلجوي تو رفت

شد دل آزرده و آزرده دل از کوي تو رفت             با دل پر گله از نا خوشي خوي تو رفت

حاش الله که وفاي تو فراموش کند

سخن مصلحت آميز کسان گوش کند

اي پسر چند به کام دگرانت بينم                        سر خوش و مست ز جام دگرانت بينم

مايه ي عيش مدام دگرانت بينم                                  ساقي مجلس عام دگرانت بينم

تو چه داني که شدي يار چه بي باکي چند

چه هوسها که ندارند هوسناکي چند

يار اين طايفه ي خانه برانداز مباش                از تو حيف است به اين طايفه دمساز مباش

مي شوي شهره به اين فرقه هم آواز مباش        غافل از لعب حريفان دغا باز مباش

به که مشغول به اين شغل نسازي خود را

اين نه کاريست مبادا که ببازي خود را

در کمين تو بسي عيب شماران هستند                    سينه پر درد ز تو کينه گزاران هستند

داغ بر سينه ز تو سينه فگاران هستند             غرض اين است که در قصد تو ياران هستند

باش مردانه که ناگاه قفايي نخوري

واقف کشي خود باش که پايي نخوري

وحشي بافقي

ادامه نوشته

یک شبی مجنون نمازش را شکست

یک شبی مجنون نمازش را شکست

مجنون فرشچیان

مشاهده ادامه مطلب در لینک زیر...

ادامه نوشته

سرنوشت انسان فرشته(استاد کوروش یغمایی)

پدر استاد وقتی او تنها 8 سال داشت برایش سنتور خرید و کوروش نیز برای احترام به انتخاب خانواده شروع به یادگیری سنتور نمود و حتی به مراحل حرفه ای هم رسید. او در 12 سالگی شروع به نواختن گیتار که همواره علاقه خاصی به آن داشت کرد. نکته جالب در مورد سلطان راک این است که او در هیچ زمینه ای استاد نداشت و خود به تنهایی نواختن را آموخت.
استاد دارای مدرک لیسانس جامعه شناسی از دانشگاه ملی است. او در 20 سالگی ازدواج کرد که حاصل این ازدواج 3 فرزند بنام های کاوه، کامیل و ساتگین است که هر 3 قدم در راه پدر گذاشتند و امروز از بهترین های موسیقی ایران هستند

استاد کوروش یغمایی
در سال 1377 بعد از صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی  قطعه ای با نام ((زاده مهر )) روی شعری از استاد فریدون مشیری به همین مناسبت ساخته و اجرا نمود که در آلبومی گروهی به نام ایران من به بازار اومد.
آلبومی که خوانندگانی مثل مانی رهنما محمد رضا عیوضی پرویز طاهری حمید غلامعلی و... در آن حضور داشتند.

-------------------------------------------

آثار کوروش یغمائی را در ادامه مطلب بخوانید+ عکس

ادامه نوشته